Financiële kanten van re-integratie

Re-integratie van een langdurig zieke werknemer heeft belangrijke financiële kanten voor de werkgever.

Werkgevers zijn wettelijk verplicht om zich in te spannen voor re-integratie van zieke werknemers. Het UWV kan een loonsanctie opleggen aan werkgevers die dat onvoldoende doen. En dat gebeurt zeer regelmatig. Maar de sanctie is niet de enige stok achter de deur voor werkgevers, vertelt Nico van Hemmen van adviesbureau Human Capital Scan. “Als de medewerker een uitkering krijgt toegekend, wordt deze in tachtig procent van de gevallen gedurende maximaal tien jaar ten laste gebracht van de werkgever. Dat gaat dan om grote bedragen, tot wel meer dan €100.000 per geval. Ik merk regelmatig dat een werkgever denkt dat hij na twee jaar klaar is met re-integratie activiteiten. Maar ook daarna blijft die noodzaak bestaan. Er is een risicotermijn van twaalf jaarsalarissen: twee jaar loonbetaling en tien jaar volgens de regeling Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten, de WGA.”

Bovendien is bekend dat ca. vijftien procent van alle beslissingen van de belastingdienst over de WGA-premie fouten bevat. Dat is onder andere een gevolg van de complexiteit van de wetgeving. Daarnaast moet informatie uit verschillende computersystemen aan elkaar worden gekoppeld, en dat gaat niet altijd goed. En de belastingdienst en ook het UWV hebben het gewoon heel druk. Het is daarom geen overbodige luxe voor een werkgever om zich hierin te verdiepen en zich te laten adviseren. “Zeker als in het verleden relatief veel werknemers een uitkering hebben gekregen wegens arbeidsongeschiktheid”, weet Van Hemmen. “Er zijn bovendien veel mensen die om allerlei redenen ten onrechte een WGA-uitkering ontvangen. Voor werkgevers is het van groot belang dat hun (ex-)werknemer onder de goede regeling valt. Het komt dan ook regelmatig voor dat een werkgever WGA-premie betaalt voor medewerkers waarvoor men feitelijk niet meer verantwoordelijk is. Het is verstandig om hier kritisch op te zijn, geloof is goed maar controleren beter. Het corrigeren van dat soort fouten levert een organisatie op jaarbasis al snel € 8.000 tot
€ 12.000 of meer op. Ik denk dat te weinig werkgevers zich bewust zijn van dit soort financiële aspecten.”

Bron: Financieel Dagblad

Terug naar overzicht

• Nieuwsarchief